Avontuur in de bergen

Hoogteziekte op de Kilimanjaro

Leer hoogteziekte te herkennen, voorkomen en beheersen tijdens de beklimming van de Kilimanjaro.

Uw avontuur

Wat u kunt verwachten

De Kilimanjaro wordt een “walk-up”-berg genoemd. Maar dat betekent geenszins dat hij zonder gevaar is...

Acute hoogteziekte, beter bekend als hoogteziekte, is de belangrijkste doodsoorzaak op de Kilimanjaro. Dit kan sommigen verbazen die, gezien het grote aantal trekkers dat de Kilimanjaro jaarlijks beklimt, ten onrechte denken dat de hoogste berg van Afrika ook een veilige berg is. Helaas bestaat er, zoals elke alpinist u zal vertellen, geen veilige berg, zeker niet een berg van bijna 6.000 m hoog met extreme klimaatomstandigheden nabij de top en felle vleeseters op de lagere hellingen. Uw grootste vijand op de Kilimanjaro is echter waarschijnlijk niet het weer of de dierenwereld, maar de hoogte. Niet verrassend is KINAPA terughoudend met het bekendmaken van het aantal trekkers dat jaarlijks op de Kili omkomt, maar bekend is dat tijdens de millenniumvieringen, toen de berg alleen al op oudejaarsavond door meer dan duizend trekkers werd overspoeld, drie mensen omkwamen en nog eens drieëndertig moesten worden gered. De autoriteiten doen wat ze kunnen om het aantal doden te beperken: gidsen krijgen uitgebreide training in wat te doen als een lid van hun groep tekenen van hoogteziekte vertoont, en trekkers moeten zich elke avond bij aankomst op de kampeerplaats registreren en als onderdeel van hun parkkosten een 'reddingsvergoeding' van US$20 betalen. Maar ook u kunt uw steentje bijdragen, door AMS in de eerste plaats te vermijden. De pagina's in dit onderdeel behandelen uitgebreid wat AMS precies is, hoe het ontstaat, de symptomen en, ten slotte, hoe u het kunt vermijden. Lees dit onderdeel aandachtig: het zou wel eens uw leven kunnen redden.

Acute hoogteziekte (AMS) Het percentage zuurstof in de atmosfeer op zeeniveau is ongeveer 21%. Met toenemende hoogte blijft dit percentage gelijk, maar het aantal zuurstofmolecules per ademhaling neemt af. Op 12.000 voet (3.600 m) zijn er ongeveer 40% minder zuurstofmolecules per ademhaling, waardoor het lichaam zich moet aanpassen aan minder zuurstof. Hoogteziekte, bekend als AMS, wordt veroorzaakt doordat het lichaam zich niet snel genoeg aanpast aan de verminderde zuurstof op grotere hoogte. Hoogteziekte kan bij sommige mensen al vanaf 8.000 voet optreden, maar serieuze symptomen treden meestal pas boven 12.000 voet op. De bergmedische wetenschap onderscheidt drie hoogtecategorieën: grote hoogte: 4.900 tot 11.500 voet (1.500 tot 3.500 m); zeer grote hoogte: 11.500 tot 18.000 voet (3.500 tot 5.500 m); extreme hoogte: 18.000 voet en hoger (5.500 m en hoger). In de eerste categorie, grote hoogte, komen AMS en verminderde prestaties veel voor. In de tweede categorie, zeer grote hoogte, worden AMS en verminderde prestaties verwacht. En op extreme hoogte kunnen mensen slechts korte periodes functioneren, met acclimatisatie. De top van de Kilimanjaro ligt op 19.340 voet – in de categorie extreme hoogte.

Uw reisschema

De reis, dag na dag

Veiligheid in de bergen

De Kilimanjaro wordt een “walk-up”-berg genoemd. Maar dat betekent geenszins dat hij zonder gevaar is...

Is het beklimmen van de Kilimanjaro veilig?

Hoogteziekte op de Kilimanjaro en andere gezondheidsproblemen

Doorgaan naar grotere hoogte bij matige hoogteziekte (AMS) kan tot de dood leiden.

Ernstige hoogteziekte (AMS) leidt tot een toename van de ernst van de hierboven genoemde symptomen, waaronder: kortademigheid in rust, onvermogen om te lopen, afnemend bewustzijnsniveau, vochtophoping in de longen. Ernstige AMS vereist onmiddellijke afdaling van ongeveer 600 meter (2.000 voet) naar een lagere hoogte. Er zijn twee ernstige aandoeningen geassocieerd met ernstige hoogteziekte: hoogteoedeem van de hersenen (HACE) en hoogteoedeem van de longen (HAPE). Beide komen minder vaak voor, vooral bij personen die goed geacclimatiseerd zijn. Maar wanneer ze optreden, gebeurt dit meestal bij mensen die te snel te hoog klimmen, of die erg hoog klimmen en daar blijven. In beide gevallen leidt het zuurstoftekort tot lekkage van vocht door de haarvaatwanden, naar de longen of de hersenen. Hoogteoedeem van de longen (HAPE): HAPE ontstaat door vochtophoping in de longen. Dit vocht belemmert een effectieve zuurstofuitwisseling. Naarmate de aandoening ernstiger wordt, daalt het zuurstofniveau in de bloedbaan, wat leidt tot cyanose, verminderde hersenfunctie en de dood. Symptomen van HAPE zijn onder meer: kortademigheid in rust, beklemming op de borst, aanhoudende hoest met wit, waterig of schuimend vocht, duidelijke vermoeidheid en zwakte, een gevoel van dreigende verstikking 's nachts, verwarring en irrationeel gedrag. Verwarring en irrationeel gedrag zijn tekenen dat er onvoldoende zuurstof de hersenen bereikt. Bij HAPE is onmiddellijke afdaling van ongeveer 600 meter (2.000 voet) een noodzakelijke levensreddende maatregel. Iedereen die aan HAPE lijdt, moet naar een medische instelling worden geëvacueerd voor de juiste vervolgbehandeling.

Zuurstof in flessen

Wij nemen bij al onze beklimmingen zuurstof in flessen mee als voorzorgsmaatregel en extra veiligheidsmaatregel. De zuurstofcilinder is uitsluitend bedoeld voor noodgevallen. Hij wordt NIET gebruikt om klanten te helpen die zichzelf niet voldoende hebben geacclimatiseerd om hoger te klimmen. De meest directe behandeling voor matige en ernstige hoogteziekte is afdalen. Op de routes van de Kilimanjaro is het altijd mogelijk om af te dalen, en snel af te dalen. Daarom wordt zuurstof uitsluitend gebruikt om een getroffen klimmer te behandelen, indien nodig, in combinatie met afdalen, bij mensen met matige en ernstige hoogteziekte. Wij zijn ervan op de hoogte dat sommige operators het gebruik van aanvullende persoonlijke zuurstofsystemen aanprijzen als middel om de symptomen van AMS weg te nemen. Zuurstof op deze manier en voor dit doel toedienen is gevaarlijk, omdat het een tijdelijke behandeling van hoogteziekte is. Zodra het gebruik van zuurstof wordt gestaakt, bevindt de klant zich op een nog grotere hoogte zonder behoorlijke acclimatisatie. 99% van de bedrijven op de Kilimanjaro biedt GEEN aanvullende zuurstof aan — omdat het mogelijk gevaarlijk, volledig onnodig en in strijd met de geest van het beklimmen van de Kilimanjaro is. De uitdaging van de berg ligt in het feit dat de top op grote hoogte ligt, waar klimmers zich moeten aanpassen aan lagere zuurstofniveaus. Het gebruik van aanvullende zuurstof komt neer op het terugbrengen van de berg naar zeeniveau, waar bijna iedereen de top kan bereiken. Grote, eenwielige reddingsbrancards zijn op de Kilimanjaro te vinden, maar ze zijn alleen beschikbaar binnen een klein deel van het park. Dat betekent dat als een klimmer niet kan lopen door ernstige hoogteziekte of een beenletsel dat de mobiliteit beperkt, het naar beneden brengen van die klimmer grote uitdagingen kan opleveren voor operators op de Kilimanjaro. Meestal betekent dit dat de gewonde klimmer wordt geholpen door hem of haar op de rug te dragen. Bij Peak of Africa en daaronder hebben wij altijd een draagbare brancard bij ons voor noodgevallen, wanneer een klimmer niet zelfstandig kan lopen en de trekkinggroep zich op enige afstand van de brancards van het park bevindt. Onze draagbare brancards zijn compact, sterk en licht. Het apparaat kan worden gebruikt om een gewonde klimmer snel van de berg te evacueren. Bij gebruik wordt de persoon met riemen op de brancard vastgemaakt. Vervolgens houden de dragers de handgrepen vast om de klimmer veilig naar beneden te brengen.